Midyat

Midyat een stad gelegen tussen de twee rivieren de Eufraat en de Tigris in het hedendaagse Zuidoosten van Turkije.
Met haar zanderige en met kalksteen bedekte dalen en heuvels ziet Midyat er leeg en spartaans uit. Het regent er vaak alleen in het voor- en najaar en de begroeiing is er als bij een droge steppe.   De voornaamste inkomstenbron bestaat nog steeds uit landbouw, veeteelt en handwerk. Traditiegetrouw is dat tot op de dag van vandaag steenhouwen, zilverkunst (Telkari), koperbewerking, tapijtknopen, het kleuren van stoffen, pottenbakken en de handel in juwelen. De laatste jaren is er veel belangstelling voor de zilverkunst en je vindt in toenemende mate een aftrek in het buitenland. In Eski Midyat staan zo'n 25 kleine ateliers naast elkaar om de mooiste dingen met de hand te produceren voor binnen- en buitenland. Van traditionele zilverbewerking, ringen, colliers, vazen, riemen tot sleutelhangers, theelepeltjes en zilveren onderzetters.
Ook is er vernieuwde belangstelling voor de meest traditionele kunst voor deze streek, namelijk het steenhouwen.
  Volgens een officiële volkstelling uit 1997 had Midyat 61.378 inwoners. Het bestaat uit twee grote woonkernen met negen wijken die drie kilometer van elkaar liggen, "Estel (=hoop) Midyat" en "Eski (=oud) Midyat". Midyat telt nu inmiddels 80.000 inwoners het merendeel bestaat uit kurdische burgers. Dat is weleens anders geweest in het derde kwartaal van de twintigste eeuw rond 1961 was ruim meer dan drie kwart van de populatie Aramees nu wonen er nog geen 80 families, en dit is zeker te merken in de kerken.
In 1974 woonden er nog ± 100.000 christenen in Tur-Abdin. Heden wonen er nog maar 1800 personen, grotendeels oudere mensen.